Larp a promocja dziedzictwa

16 marca 2021

IMG_20210225_155108_1

Autor: Urszula Wrona

Często zdarza się, że kontaktującym się z naszym zespołem instytucjom kultury  oferujemy organizację edukacyjnych larpów. Staramy się także promować tę formę rozrywki w przestrzeni publicznej za pomocną naszych kanałów w mediach społecznościowych. Mamy jednak świadomość, że wciąż tylko nieznaczny procent naszych odbiorców wie, czym są larpy. Zapewne jeszcze węższa grupa osób zdaje sobie sprawę, jakie korzyści mogłaby odnieść, wykorzystując live action role-playing w edukacji i promocji dziedzictwa. Jeśli chcesz w tym zakresie poszerzyć swoją wiedzę, ten artykuł jest dla Ciebie. 

CZYM JEST LARP? 

Według wikipedii  larp to “aktywność na pograniczu gry i sztuki, podczas której uczestnicy wspólnie tworzą i przeżywają opowieść, odgrywając role podobnie do improwizowanego teatru.” To dobra i pojemna definicja. Jeśli jednak wciąż zastanawiasz się, jak w praktyce wygląda takie wydarzenie, przypomnij sobie zabawy okresu wczesnego dzieciństwa. Wielu z nas jako dzieci spontanicznie wcielało się w role i improwizując razem z rówieśnikami tworzyło opowieść. Mogła ona dotyczyć życia codziennego, jak w zabawie w sklep, ale mogła też przenosić uczestników w fantastyczne światy, znane z filmów czy bajek. Niektórym wystarczyło tylko umówienie się, “kto jest kim”, by rzucić się w wir zabawy. Inni zaś dbali o detale i na potrzeby gry gotowi byli własnoręcznie tworzyć rekwizyty, scenografię i oprawę muzyczną. Ostatecznie chodziło o to, by doświadczyć przeżyć niedostępnych w naszej dziecięcej codzienności, oraz o to, by to przeżycie było wspólne i integrujące. 

Oczywiście jako dzieci nie byliśmy świadomi tego, dlaczego bawimy się w ten sposób, ani jakie korzyści przynosi nam ta rozrywka. Na szczęście improwizacja i wcielanie się w role to nie jest aktywność zarezerwowana dla najmłodszych. W wieku dorosłym można jej doświadczyć, biorąc udział w larpie. 

ELFY I KRASNOLUDY

Poszukując informacji o larpach w internecie, zapewne natkniesz się na zdjęcia uczestników przebranych w fantastyczne stroje. Nierzadko posługują się oni samodzielnie wykonanymi rekwizytami, a ich charakteryzacja zdradza, że wcielają się w przedstawicieli nieludzkich ras. Jeśli nie jesteś amatorem fantastyki, taki obraz larpów może Cię zrazić. Jako przedstawiciel instytucji kultury możesz też zadawać sobie pytanie, jak praktykowanie takiej formy rozrywki połączyć z zadaniami popularyzatorskimi, które stoją przed Twoją placówką. 

Postaram się przekonać Cię, że pierwsze wrażenie jest mylne. To prawda, że twórcy larpów często wybierają fantastyczny setting dla swoich opowieści. Można wymienić co najmniej dwa główne powody tego stanu rzeczy. Po pierwsze rozgrywka w lesie, pośród świetnie ucharakteryzowanych elfów, krasnoludów i orków, jest emocjonująca. Dostarcza graczom doznań nieobecnych w szarej codzienności. Nowe emocje to coś, czego większość graczy oczekuje od dobrego larpa. 

Po drugie, i być może ważniejsze, świat przedstawiony w larpie powinien być dobrze znany jego uczestnikom. Jako gracze musimy w wyobraźni przenieść się do jednego, wspólnego nam wszystkim uniwersum. Załóżmy, że settingiem zabawy jest świat Harrego Pottera. Każdy uważny czytelnik serii książek o młodym czarodzieju biorąc udział w larpie, będzie mógł mniej więcej określić, jak odgrywać rolę typowego Gryfona, a jak Ślizgona. Będzie też mógł zaimprowizować rozmowę z innym graczem na tematy znane im obydwu z książek. 

Mając na uwadze powyższe, trudno się dziwić, że popularne książkowe i filmowe opowieści stają się kanwą larpów. Nie oznacza to jednak, że chcąc stworzyć z uczestnikami opowieść na mniej znany temat, musimy zrezygnować z formy larpa. Jako zespół Projektu Rekreatora prowadziliśmy z uczniami rozgrywki oparte na historiach dziewiętnastowiecznych potentatów naftowych z Galicji. Wcielaliśmy się także w osiemnastowiecznych magnatów w obliczu wojny o sukcesję polską lub w trakcie konfederacji barskiej. Odgrywaliśmy bohaterów mazowieckich bajek. A to tylko kilka przykładów.

Jako popularyzatorzy dziedzictwa historycznego i kulturalnego nie stoimy na straconej pozycji. Istnieje wiele sposób na to, by wprowadzić graczy do świata, o którym chcielibyśmy opowiedzieć. Czasem wymaga to specjalnego przygotowania uczestników poprzez przeprowadzenie warsztatów. W innym wypadku można starać się umiejętnie pokierować graczami za pomocą dobrze rozpisanych kart postaci. Możliwości jest wiele. Opowiem Ci o nich w kolejnym wpisie z tej serii.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Kontakt

Projekt Rekreator
Łukasz Wrona

 

+48 660 730 930
kontakt@projektrekreator.pl

 

NIP: 6762378409

REGON: 380771898